P I E T E R  V E R H E U G D

 

Begin 2010 kwam ik na een trits operaties definitief thuis te zitten: afgekeurd voor alle arbeid.

Dat was schrikken, niet alleen voor mij maar ook voor mijn gezin. Ik liep, zoals dat heet, met de ziel onder de arm.

Mijn echtgenote was dat zat en schonk mij een gloednieuwe Nikon D5000. ‘Zo’, zei ze, ‘ga jij maar buiten spelen, want hier binnen ben je me maar tot last’. Nu was de fotografie niet helemaal nieuw voor me. In de jaren 70 en 80 was ik al een enthousiast amateurtje dat het leuk vond om oude bouwvallen en andere vergane glorie te fotograferen. Maar de interesse werd minder en minder want werk en studie eisten de aandacht, de kinderen kwamen en de donkere kamer en de camera’s verdwenen. Alles verkocht of weggegooid.

Inmiddels fotografeer ik met een Nikon D610 en maak ik gebruik van de programma’s Lightroom, Photoshop, Elements en NIK by DXO.

De interesses zijn wat uitgebreider dan voorheen maar ik merk dat ik ‘verval’ en ‘treurnis’ tóch een leuker onderwerp vind dan ‘feest’ en ‘geluk’. Een karakterkwestie, vrees ik.

Voor de Masterclass heb ik me tot doel gesteld de oorspronkelijke ‘New Topographics’ -zonder pretenties- in enige mate te imiteren. Dat is lastig genoeg want vind in Nederland maar eens gelijksoortige omstandigheden: door mensen gemaakte constructies of objecten in een door mensen

aangepaste of gecreëerde omgeving.
De melancholie die fotografen zoals het Duitse echtpaar Bernd en Hilla Becher en de beginnende Amerikaanse talenten John Schott, Lewis Baltz, Henry Wessel, Stephen Shore, Nicholas Nixon, Robert Adams en Frank Gohlke tijdens de tentoonstelling “New Topographics: Photographs of a Man-Altered Landscape” in het International Museum of Photography / George Eastman House (Rochester, New York) opriepen, vraagt bijna om een weidse ‘Amerikaanse’ blik.

Vang dat maar eens in een Nederlandse context.

Ik heb ervoor gekozen om alle plaatjes in zwart-wit te maken. Van de ‘oorspronkelijken’ fotografeerde tenslotte alleen Stephen Shore in kleur.

De Bechers zijn hors concours want die hadden al een carrière. De toon werd gezet door de jonge Amerikanen die met hun ‘New Topographics’ een nieuw genre schiepen.

Kernwoorden zijn: leegte, melancholie, afstand en het volstrekt ontbreken van de mens.

Nieuwe topografie, het Nederlandse niets. Topografica Neêrlandica.

Zie ook: portfolio Masterclass